Global marka tescil davası, bir markanın uluslararası düzeyde korunması sürecinde ortaya çıkan tescil engelleri, itiraz süreçleri ve hükümsüzlük taleplerini kapsayan hukuki uyuşmazlıkları ifade eder. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) ve Madrid Protokolü çerçevesinde yürütülen bu davalar; mutlak ve nispi ret nedenleri, marka benzerliği itirazları, kullanmama sebebiyle iptal talepleri ve kötü niyetli tescil başvurularının iptali gibi konuları kapsamaktadır. 2026 yılı itibarıyla Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) ile uluslararası tescil ofisleri nezdinde yürütülen bu süreçler, marka sahiplerinin haklarını etkin biçimde koruyabilmeleri bakımından kritik önem taşımaktadır.

Global Marka Tescili Nedir?
Global Marka Tescili Nedir?
Global marka tescili, bir markanın birden fazla ülkede eş zamanlı olarak koruma altına alınmasını sağlayan uluslararası tescil sürecini ifade eder. Markalar ülkesellik ilkesine tabi olduğundan, bir ülkede elde edilen tescil yalnızca o ülke sınırları içinde geçerlidir. Bu nedenle uluslararası ticaret yapan işletmelerin, faaliyet gösterdikleri her ülkede ayrı ayrı marka koruması sağlamaları gerekmektedir.
Uluslararası marka tescili, doğrudan ulusal ofislere başvuru yoluyla yapılabileceği gibi Madrid Protokolü kapsamında tek bir başvuru ile birden çok ülkede koruma elde etmeyi de mümkün kılmaktadır. Türkiye’de marka tescil işlemleri TÜRKPATENT aracılığıyla yürütülmekte olup uluslararası başvurular Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü (WIPO) nezdinde gerçekleştirilmektedir.
Madrid Protokolü ile Uluslararası Marka Tescili
Madrid Protokolü, WIPO bünyesinde yönetilen ve marka sahiplerine tek bir başvuru ile 130’dan fazla ülkede koruma talep etme imkanı sunan uluslararası bir anlaşmadır. Türkiye, Madrid Protokolü’ne 1999 yılından itibaren taraftır.
Madrid sistemi kapsamında başvuru sahibi, menşe ofis (Türkiye için TÜRKPATENT) aracılığıyla WIPO’ya uluslararası başvuru yapar. WIPO, başvuruyu uluslararası sicile kaydederek belirlenen ülkelere bildirir. Her ülke, kendi ulusal mevzuatı çerçevesinde başvuruyu değerlendirir ve 12 ila 18 aylık süre içinde kabul veya ret kararı verir.
Marka Tanımı ve Kapsamı (SMK m.4)
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 4. maddesi, marka kavramını ve markayı oluşturabilecek işaretleri düzenlemektedir. Bu madde, Türkiye’deki marka tescil başvurularının değerlendirilmesinde temel referans noktasını oluşturur.
Bu düzenlemeye göre marka olarak tescil edilebilecek işaretlerin iki temel şartı sağlaması gerekmektedir: ayırt edicilik ve sicilde gösterilebilirlik. Uluslararası marka tescil davalarında bu şartların değerlendirilmesi, her ülkenin ulusal mevzuatına göre farklılık gösterebilmektedir.
Marka Tescilinde Mutlak Ret Nedenleri (SMK m.5)
Mutlak ret nedenleri, marka tescil başvurusunun re’sen (kendiliğinden) reddedilmesini gerektiren hallerdir. TÜRKPATENT uzmanları, başvuruyu incelerken bu nedenleri herhangi bir itiraz olmaksızın değerlendirir. Global marka tescilinde her ülke ofisi, kendi mevzuatındaki mutlak ret nedenlerini uygular.
SMK Madde 5 – (1) Aşağıda belirtilen işaretler, marka olarak tescil edilmez:
a) 4 üncü madde kapsamında marka olamayacak işaretler.
b) Herhangi bir ayırt edici niteliğe sahip olmayan işaretler.
c) Ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği, hizmetlerin sunulduğu zamanı gösteren veya malların ya da hizmetlerin diğer özelliklerini belirten işaret veya adlandırmaları münhasıran ya da esas unsur olarak içeren işaretler.
ç) Aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetlerle ilgili olarak tescil edilmiş ya da daha önceki tarihte tescil başvurusu yapılmış marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer işaretler.
d) Ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek, sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret veya adlandırmaları münhasıran ya da esas unsur olarak içeren işaretler.
e) Malın doğası gereği ortaya çıkan şeklini ya da başka bir özelliğini veya teknik bir sonucu elde etmek için zorunlu olan veya mala asli değerini veren şekli ya da başka bir özelliğini münhasıran içeren işaretler.
f) Mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya coğrafi kaynağı gibi konularda halkı yanıltacak işaretler.
g) Paris Sözleşmesinin 2 nci mükerrer 6 ncı maddesine göre reddedilecek işaretler.
ğ) Paris Sözleşmesinin 2 nci mükerrer 6 ncı maddesi kapsamı dışında kalan ancak kamuyu ilgilendiren, tarihi ve kültürel değerler bakımından halka mal olmuş diğer işaretler ile yetkili mercilerce tescil izni verilmemiş olan armaları, nişanları veya adlandırmaları içeren işaretler.
h) Dini değerleri veya sembolleri içeren işaretler.
ı) Kamu düzenine veya genel ahlaka aykırı işaretler.
i) Tescilli coğrafi işaretten oluşan ya da tescilli coğrafi işaret içeren işaretler.
(2) Bir marka, başvuru tarihinden önce kullanılmış ve başvuruya konu mal veya hizmetler bakımından bu kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanmışsa bu markanın tescili birinci fıkranın (b), (c) ve (d) bentlerine göre reddedilemez.
(3) Bir marka başvurusu, önceki marka sahibinin başvurunun tesciline açıkça muvafakat ettiğini gösteren noter onaylı belgenin Kuruma sunulması halinde birinci fıkranın (ç) bendine göre reddedilemez.
Mutlak ret nedenlerinden özellikle ayırt edici nitelik eksikliği (m.5/1-b), tanımlayıcılık (m.5/1-c) ve yanıltıcılık (m.5/1-f) bentleri, uluslararası marka tescil uyuşmazlıklarında en sık karşılaşılan engeller arasındadır. Avrupa Birliği Fikri Mülkiyet Ofisi (EUIPO), WIPO ve ulusal ofisler bu nedenleri farklı ağırlıklarda değerlendirebilmektedir.
Marka Tescilinde Nispi Ret Nedenleri (SMK m.6)
Nispi ret nedenleri, mutlak ret nedenlerinden farklı olarak yalnızca ilgili hak sahiplerinin itirazı üzerine değerlendirilen engellerdir. Bu nedenler özellikle global marka tescil davalarında en yoğun uyuşmazlık alanını oluşturmaktadır.
SMK Madde 6 – (1) Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir.
(2) Ticari vekil veya temsilcinin, marka sahibinin izni olmaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın markanın aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerinin kendi adına tescili için yaptığı başvuru, marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir.
(3) Başvuru tarihinden veya varsa rüçhan tarihinden önce tescilsiz bir marka veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaret için hak elde edilmişse, bu işaret sahibinin itirazı üzerine, marka başvurusu reddedilir.
(4) Paris Sözleşmesinin 1 inci mükerrer 6 ncı maddesi bağlamındaki tanınmış markalar ile aynı veya benzer nitelikteki marka başvuruları, aynı veya benzer mal veya hizmetler bakımından itiraz üzerine reddedilir.
(5) Tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki tarihte yapılmış bir markanın, Türkiye’de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hallerde, aynı ya da benzer markanın tescil başvurusu, haklı bir sebebe dayanma hali saklı kalmak kaydıyla, başvurunun aynı, benzer veya farklı mal veya hizmetlerde yapılmış olmasına bakılmaksızın önceki tarihli marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir.
(6) Tescil başvurusu yapılan markanın başkasına ait kişi ismini, ticaret unvanını, fotoğrafını, telif hakkını veya herhangi bir fikri mülkiyet hakkını içermesi halinde hak sahibinin itirazı üzerine başvuru reddedilir.
(7) Ortak markanın veya garanti markasının yenilenmeme sebebiyle koruma süresinin sona ermesinden itibaren üç yıl içinde yapılan, ortak marka veya garanti markasıyla aynı veya benzer olan ve aynı veya benzer mal veya hizmetleri içeren marka başvurusu, önceki hak sahibinin itirazı üzerine reddedilir.
(8) Tescilli markanın yenilenmeme sebebiyle koruma süresinin sona ermesinden itibaren iki yıl içinde yapılan, bu markayla aynı veya benzer olan ve aynı veya benzer mal veya hizmetleri içeren marka başvurusu, önceki marka sahibinin itirazı üzerine bu iki yıllık süre içinde markanın kullanılmış olması şartıyla reddedilir.
(9) Kötü niyetle yapılan marka başvuruları itiraz üzerine reddedilir.
Nispi ret nedenlerinden karıştırılma ihtimali (m.6/1), tanınmış markaların korunması (m.6/4-5) ve kötü niyetli başvurular (m.6/9) global marka tescil davalarında en çok tartışılan hususlardır. Özellikle farklı ülkelerde aynı veya benzer markaların farklı kişilerce tescil ettirilmesi, uluslararası düzeyde karmaşık hukuki uyuşmazlıklara yol açmaktadır.
Marka Tescilinden Doğan Hakların Kapsamı (SMK m.7)
Marka tescili, sahibine markasının izinsiz kullanımını engelleme yetkisi veren münhasır haklar sağlar. Bu haklar, global düzeyde marka korumasının temelini oluşturmaktadır.
SMK Madde 7 – (1) Bu Kanunla sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir.
(2) Marka tescilinden doğan haklar münhasıran marka sahibine aittir. Marka sahibinin, izinsiz olarak yapılması halinde, aşağıda belirtilen fiillerin önlenmesini talep etme hakkı vardır:
a) Tescilli marka ile aynı olan herhangi bir işaretin, tescil kapsamına giren mal veya hizmetlerde kullanılması.
b) Tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer mal veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından tescilli marka ile ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin kullanılması.
c) Aynı, benzer veya farklı mal veya hizmetlerde olmasına bakılmaksızın, tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve Türkiye’de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle markanın itibarından haksız bir yarar elde edecek veya itibarına zarar verecek veya ayırt edici karakterini zedeleyecek nitelikteki herhangi bir işaretin haklı bir sebep olmaksızın kullanılması.
(3) Aşağıda belirtilen durumlar, işaretin ticaret alanında kullanılması halinde, ikinci fıkra hükmü uyarınca yasaklanabilir:
a) İşaretin, mal veya ambalajı üzerine konulması.
b) İşareti taşıyan malların piyasaya sürülmesi, teslim edilebileceğinin teklif edilmesi, bu amaçlarla stoklanması veya işaret altında hizmetlerin sunulması ya da sunulabileceğinin teklif edilmesi.
c) İşareti taşıyan malın ithal ya da ihraç edilmesi.
ç) İşaretin, teşebbüsün iş evrakı ve reklamlarında kullanılması.
d) İşareti kullanan kişinin, işaretin kullanımına ilişkin hakkı veya meşru bağlantısı olmaması şartıyla işaretin aynı veya benzerinin internet ortamında ticari etki yaratacak biçimde alan adı, yönlendirici kod, anahtar sözcük ya da benzeri biçimlerde kullanılması.
e) İşaretin ticaret unvanı ya da işletme adı olarak kullanılması.
f) İşaretin hukuka uygun olmayan şekilde karşılaştırmalı reklamlarda kullanılması.
(4) Markanın sahibine sağladığı haklar, üçüncü kişilere karşı marka tescilinin yayım tarihi itibarıyla hüküm ifade eder.
(5) Marka sahibi, üçüncü kişiler tarafından dürüstçe ve ticari hayatın olağan akışı içinde, markasının aşağıda belirtilen biçimlerde kullanılmasını engelleyemez:
a) Gerçek kişilerin kendi ad veya adresini belirtmesi.
b) Malların veya hizmetlerin türüne, kalitesine, miktarına, kullanım amacına, değerine, coğrafi kaynağına, üretim veya sunuluş zamanına ya da diğer niteliklerine ilişkin açıklamalarda bulunulması.
c) Özellikle aksesuar, yedek parça veya eşdeğer parça ürünlerinde, malın ya da hizmetin kullanım amacının belirtilmesinin gerekli olduğu hallerde kullanılması.

Global Marka Tescil Davalarında Başlıca Uyuşmazlık Konuları
Global Marka Tescil Davalarında Başlıca Uyuşmazlık Konuları
Uluslararası marka tescil süreçlerinde ortaya çıkan davalar, farklı ülkelerin hukuk sistemlerinin çeşitliliği nedeniyle geniş bir yelpazede karşımıza çıkmaktadır. Aşağıda global marka tescil davalarındaki başlıca uyuşmazlık türleri açıklanmaktadır.
Marka Benzerliği ve Karıştırılma İhtimali Davaları
Uluslararası marka tescilinde en yaygın dava türü, önceki tarihli bir marka ile başvuru konusu markanın benzerliğine dayanan itirazlardır. SMK m.6/1 kapsamında karıştırılma ihtimali değerlendirmesinde markaların görsel, işitsel ve kavramsal benzerliği ile mal ve hizmetlerin benzerliği birlikte incelenir. Global tescil sürecinde bir ülkede kabul edilen marka, başka bir ülkede benzerlik gerekçesiyle reddedilebilmektedir.
Kötü Niyetli Marka Tescil Başvuruları
Kötü niyetli tescil, özellikle uluslararası alanda faaliyet gösteren markaların henüz tescil yaptırmadığı ülkelerde, üçüncü kişilerin bu markaları kendi adlarına tescil ettirmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır. SMK m.6/9 uyarınca kötü niyetle yapılan başvurular itiraz üzerine reddedilir. Bu davalar; şirketler hukuku kapsamında ticaret unvanı ile marka çakışmaları bakımından da gündeme gelmektedir.
Kullanmama Sebebiyle İptal Davaları
SMK m.9 uyarınca tescil tarihinden itibaren beş yıl içinde haklı bir sebep olmaksızın kullanılmayan veya kullanımına beş yıl süreyle ara verilen markaların iptali talep edilebilir. Bu düzenleme, marka sicilinin kullanılmayan işaretlerle doldurulmasını engellemek ve pazardaki gereksiz engelleri ortadan kaldırmak amacı taşımaktadır. Global marka tescil davalarında ciddi kullanım kavramının belirlenmesi, uyuşmazlıkların merkezinde yer almaktadır.
Tanınmış Markaların Uluslararası Korunması
Paris Sözleşmesi’nin 6bis maddesi ve SMK m.6/4-5 hükümleri kapsamında tanınmış markalar, tescilli oldukları mal ve hizmet sınıflarının ötesinde de koruma altındadır. Ancak bu koruma, kullanım zorunluluğunu ortadan kaldırmamaktadır. Tanınmış marka statüsü, yalnızca tescil engeli bakımından genişletilmiş koruma sağlar; kullanmama sebebiyle iptal davalarında tanınmışlık tek başına koruyucu bir kalkan oluşturmaz.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/6194 E., 2025/4339 K. Sayılı Emsal Karar
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 19.06.2025 tarihli ve 2024/6194 E., 2025/4339 K. sayılı kararı, ciddi kullanım zorunluluğunu ve kullanmama halinin sonuçlarını tanınmış markalar bakımından dahi istisnasız şekilde uygulayarak bu alanı önemli ölçüde netleştirmiştir. Karar, özellikle kısmi hükümsüzlük ilkesini somut bir olay üzerinden berraklaştırması bakımından öğretide ve uygulamada dikkate değer bir içtihattır.
Somut Olay ve Yargılama Süreci
Davacı, davalı adına tescilli çeşitli markaların belirli mal ve hizmet sınıflarında uzun yıllardır ciddi şekilde kullanılmadığını ileri sürerek, bu markaların ilgili sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. Davacı açısından hukuki yarar, söz konusu eski tarihli markaların kendi başvurularının reddine dayanak yapılmasına bağlanmaktadır. Davalı taraf ise markalarının “…” ibareli tanınmış marka serisinin parçaları olduğunu, yüksek bilinirlik seviyesinin farklı sınıflarda dahi koruma sağladığını ve bu nedenle davacının hiçbir şekilde aynı ibareyi tescil ettiremeyeceğini savunmuştur. Ayrıca markaların kullanıldığı, dolayısıyla hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı iddia edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi, davalının markasını yoğun biçimde kullandığını, bu kullanımın seri markalar yoluyla sürdürüldüğünü ve markanın tanınmışlık düzeyi sebebiyle kullanılmadığı iddia edilen sınıflar bakımından da koruma kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini kabul ederek davanın reddine karar vermiştir. Bu yaklaşım, tanınmış markanın sağladığı korumayı, kullanım zorunluluğunu aşan geniş bir alana yaymaktadır. Ancak davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, markayı kullandığını ileri süren marka sahibinin bu kullanımı ispatla yükümlü olduğunu vurgulamış ve davalı tarafından sunulan delillerin belirli sınıflar bakımından ciddi kullanımın varlığını göstermediğini belirlemiştir. Bu doğrultuda, markaların yalnızca kullanılmadığı sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine hükmedilmiştir. Davalı bu kararı temyiz etmiş, ancak Yargıtay 11. Hukuk Dairesi yapılan incelemede Bölge Adliye Mahkemesi kararını usul ve yasaya uygun bularak kesin şekilde onamıştır.
Ciddi Kullanım Zorunluluğunun İçeriği ve Değerlendirilmesi
Kararda üzerinde durulan temel noktalardan biri, “ciddi kullanım” kavramının içeriğidir. Ciddi kullanım, markanın yalnızca sicilde varlığını korumak amacıyla sembolik nitelikte yapılan kullanımlardan ayrılmasını ifade eder. Bu kapsamda kullanımın türü, süresi, yoğunluğu, ilgili piyasada ekonomik bir etki yaratıp yaratmadığı ve markanın ayırt edici işlevini yerine getirip getirmediği dikkate alınmaktadır. Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarında da sınırlı sayıdaki fatura, tarih içermeyen reklam materyalleri veya somut ticari etki doğurmayan düşük hacimli satışlar ciddi kullanım için yeterli görülmemektedir. Kullanımın gerçek ve piyasada markanın varlığını sürdürecek ağırlıkta olması gerekmektedir. Davalı tarafın sunduğu deliller bu kapsamda değerlendirilmiş ve ilgili sınıflarda markanın ticari faaliyet içinde anlamlı bir yer işgal ettiğini göstermediği için ispat yükünün yerine getirilmediği sonucuna ulaşılmıştır.
Bu emsal karar, global marka tescil davalarında ciddi kullanım kavramının nasıl değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymakta ve tanınmış markaların dahi kullanmama sebebiyle kısmi hükümsüzlük yaptırımından muaf olmadığını açıkça teyit etmektedir.

Global Marka Tescil Davalarında Süreç ve Yetkili Merciler
Global Marka Tescil Davalarında Süreç ve Yetkili Merciler
Global marka tescil davalarında süreç, uyuşmazlığın niteliğine ve ilgili ülkenin mevzuatına göre şekillenmektedir. Türkiye’de marka tescil itirazları TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından incelenmekte olup Kurul kararlarına karşı Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi nezdinde dava açılabilmektedir.
| Uyuşmazlık Türü | Yetkili Merci | Süre |
|---|---|---|
| Mutlak/nispi ret itirazı | TÜRKPATENT YİDK | Yayımdan itibaren 2 ay |
| YİDK kararına itiraz | Ankara FSHHM | Kararın tebliğinden itibaren 2 ay |
| Kullanmama sebebiyle iptal | TÜRKPATENT (01.01.2024 sonrası) | Tescilden itibaren 5 yıl sonra |
| Hükümsüzlük davası | Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi | Tescil süresi boyunca |
| Madrid Protokolü itirazı | Belirlenen ülke ofisi | Bildirimden itibaren 12-18 ay |
Uluslararası marka davalarında, yerel hukuk bilgisine sahip uzman avukatlarla çalışılması sürecin etkinliğini doğrudan artırmaktadır. Marka hukuku alanında deneyimli bir şirketler hukuku avukatı, hem ulusal hem uluslararası düzeydeki tescil uyuşmazlıklarında stratejik danışmanlık sağlayabilir.
Sık Sorulan Sorular (SSS)
Global marka tescil davası nedir?
Global marka tescil davası, bir markanın uluslararası düzeyde tescili sürecinde ortaya çıkan ret kararları, itirazlar, hükümsüzlük talepleri ve marka benzerliği uyuşmazlıklarını kapsayan hukuki süreçtir. Bu davalar Madrid Protokolü kapsamında WIPO nezdinde veya ilgili ülkelerin ulusal mahkemelerinde görülmektedir.
Madrid Protokolü ile kaç ülkede marka tescili yapılabilir?
Madrid Protokolü kapsamında tek bir başvuru ile 130’dan fazla ülkede marka tescili talep edilebilir. Türkiye 1999 yılından bu yana Madrid Protokolü’ne taraftır ve başvurular TÜRKPATENT aracılığıyla WIPO’ya iletilmektedir.
Marka tescilinde mutlak ret nedeni ne demektir?
Mutlak ret nedenleri, SMK m.5’te düzenlenen ve marka tescil başvurusunun herhangi bir itiraz olmaksızın re’sen reddedilmesini gerektiren hallerdir. Ayırt edici nitelik eksikliği, tanımlayıcılık, yanıltıcılık ve kamu düzenine aykırılık başlıca mutlak ret nedenleridir.
Kullanılmayan marka ne zaman iptal edilebilir?
SMK m.9 uyarınca tescil tarihinden itibaren beş yıl içinde haklı bir sebep olmaksızın kullanılmayan veya kullanımına beş yıl süreyle ara verilen markalar iptal edilebilir. İptal başvurusu 01.01.2024 tarihinden itibaren doğrudan TÜRKPATENT’e yapılmaktadır.
Tanınmış marka kullanılmasa da korunur mu?
Tanınmış marka statüsü, SMK m.6/4-5 kapsamında tescil engellerinde genişletilmiş koruma sağlar. Ancak Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 2024/6194 E., 2025/4339 K. sayılı kararında açıkça belirtildiği üzere tanınmışlık, kullanmama sebebiyle iptal davasında koruyucu bir kalkan oluşturmaz. Marka sahibi ciddi kullanımı ispatla yükümlüdür.
Kötü niyetli marka tescil başvurusuna itiraz nasıl yapılır?
SMK m.6/9 uyarınca kötü niyetle yapılan marka başvurularına itiraz, başvurunun Bültende yayımlanmasından itibaren 2 ay içinde TÜRKPATENT’e yapılır. İtirazın reddedilmesi halinde YİDK kararına karşı Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nde dava açılabilir.
Global marka tescil davasında hangi mahkeme yetkilidir?
Türkiye’de marka tescil uyuşmazlıklarında Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemeleri yetkilidir. Marka hakkına tecavüz davalarında ise genel yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri, özel yetkili mahkeme ise hukuka aykırı fiilin gerçekleştiği yer mahkemesidir.
